Sevda Çiçeği

Bir dağın yamacındaydı Yüreğinde düğümlenmiş bir şaki sevdası Zemheri ayazı soğuk gecelerde Yüreğimin üzerine çöreklenen karayılan O kış ortasında bir çocuktu Yalınayaktı , yırtıktı mintanı Körpeydi ..... Belliydi gözyaşlarından , Küçücük yüreğinde kocaman şaki sevdası Koparılmamış bir çiçekti Belki de bir gün ölecekti Sevdiğine son kez gülecekti Ardından ağlayacaktık , sessizce Solgundu benzi dün akşam İçinde bir haykırış vardı İnce bir sızıyla irkildi Ve gözleri açık gitti Rüzgar vurdu yüzüne ..... - Gülümsedi Süzüldü gökyüzüne El etti sevenlerine son bir kez Döndü ve gitti Beyazlar giymişti Şafak sökerken herkes onu seyretti Gelmişti , görmüştü , sevmişti Toprak almıştı onu Yüreğindeki sevdaydı onu gülümseten Sevdiğine gitmişti Kim bilir bir gün yine gelecekti Bir ilkbahar sabahı bize gülümseyecekti Belki de hiç gelmeyecekti O bir çiçekti Toprağa sevdalı bir yürekti Bir çiğdemdi sarı benizli Gökten düşen beyaz kelebeklere yenik düştü Eğdi boynunu Sevdiğine ........ - Toprağa gitti