İkimiz De Sevmiştik

Bu gece sokaklarda Kaybolmuş aşkların izlerini aradım Topladım gözyaşlarını kaybedenlerin Ve yaktım yeniden küllerini terk edenlerin En köşede bizim sevdamızdı duran Yine gurulu yine mağrur Ama delik deşik Dilimde hep o şarkı İkimizde sevmiştik Oysa biliyorduk Sen taze baharların küskün çiçeği Ben geç kalmış zamanların şairi Sen altın çağında hayatın Ben taş devrinde yalnızlığın Oysa ikimiz de seviyorduk Ve hep “O günü” bekliyorduk Anladım ki Sen o gün Son bir trene binmişsin Bir daha aynı istasyondan geçmeyen Anladım ki Ben o gün Son öpüşünü almışım yanağıma Hala yangını içimde sönmeyen Demek ki Kaybettik artık birbirimizi Demek ki bambaşka arzularda artık gözlerin Belki de bir başkasıyla çoğaltıyorsun anılarını Bir başkasıyla artık kavuşmaların, buluşmaların Kavgaların, telaşların Demek ki Kaybettik artık birbirimizi Artık uzağımdasın ümitlerimin Ve en derin boşluğunda düşlerimin Her gün biraz daha çalıyorlar benden seni Her gün biraz daha ikimizi Kim bilir hangi gözlere bıraktın O en sevdiğim yeşilleri Neyin sonrasıydı bu Yanlış bir sevdanın ateşi mi? Yasak bir meyvenin zehri mi? Yoksa çok sevmenin bedeli mi? Oysa birbirimize ne sözler vermiştik Aşksa aşk, sevdaysa sevda İkimizde sevmiştik Gel gör ki İkimizden Çarmıha gerilmiş hayaller kaldı geride İstersen hayat de buna İstersen kader de Şimdi birbirini en iyi tanıyan İki yabancıyız arık aynı şehirde