Şairim İşte

“Kör entelektüellere” “Beğenmedi gitti bir başkasını Geleni gideni durmadan taşlar Şiirin damlası yok mısralarında Gelir bir de bize şairlik taslar” Ne şiirler yazdım sen uyuklarken Duysan da şairim hiç duymasan da Kaç şarkı bıraktım sen sayıklarken Saysan da şairim hiç saymasan da Bir hançer misali batsa derine Bunlar ne deyip de gitse zoruna Şu yazdıklarımı şiir yerine Koysan da şairim hiç koymasan da Sen de mi şiirin çiçeği suyu Sen de mi kilosu ölçüsü boyu Değişmedi gitti b.kunun huyu Yesen de şairim hiç yemesen de Şiirin tapusu sana mı kaldı Özünü kökünü baban mı aldı Seni bu çayıra söyle kim saldı Doysan da şairim hiç doymasan da Bakmadan gözünün kırık camına Ötüp duruyorsun kimin namına Bırak sen şiiri kendi canına Kıysan da şairim hiç kıymasan da Bakmadan aynada kendi boyuna Düştün bak kazdığın kendi kuyuna Sen kendi çetene kendi soyuna Uysan da şairim hiç uymasan da Dokunsa da artık biyolojine Destursuz girmişim cantolojine Senin o hormonlu antolojine Koysan da şairim hiç koymasan da