Turistik Adımlara Veda

şehrin tutsaklığını açmaz gözlerin eteklerini caddelerde toplar körebeler küçük eğilimleri libidoların kanayan bir aşkla sarar ölüler guaji dillerin kemiklerini zorlamaya almaz hiçbir topograf tatlılığını yitirse de tüm rüyalar içöykülemini anlatmaz geçmişin "geçmiş ki bir parçası denklemin" kesişlerini tükettiğimiz bakışlarda kızarmıyorsa bu geyikler muhabbetinde yüzümüz gülüşlerini çoğaltmak içindir acının topaç bir kadere teslim ettiğimizde yüzleri metinlerden çok adımlarda çıkar karşımıza biraz taocu, biraz türki sevişmelerle birbirimize en az gözlerle taptığımız ve daha çok çoğaldığımız "acı ki azaldığımız" güllerin avuçlarda saçlar gibi kaldığı gecelerde sonrasını hiç anımsayamadığımız anlar belleğimize bir bahar kelebeği edasıyla tülden helezonlar çizerken bir başka bakış alır bizi kendimizden "kendi" olmadığımız andır adı ne olursa bakışlarında sevecen ağlayan bir kadındın ben kadın yanını sevdim şehre bir giz gibi girdiğin şarkılarla ışıklarına yağmurla ritim tuttum caddelerine adımlarla, asla yanılmadım gördüm, cinneti sensiz geçirdim şehrin ayaklarına kapandığım günden beri gizil ve çoğul anlamlar tüketti beni varsın yalanlar dökülsün saçlarından gözbebeğinden emzir gömdüğün çocukları bakışlarında öldür sensizliğe göm uzaklaş bir kanat çırpınışında ki tut gözlerini ağlamasın