Ayrılık Sendromu
A
Ahmet Süreyya Durna
0
Altın Yaprak
Gecelerin yoğun sessizliğinde
Göz yaşım suluyor uykularımı.
İp oldum eğrildim zaman iğinde
Kabuslar bölüyor uykularımı.
Başımı yastığa koyduğum anda
Sabaha dek su döverim havanda.
Ecinniler sinsin oynar tavanda
Korkular yalıyor uykularımı.
Baktığım noktada neler var neler
Gördüğüm her cisim beni inceler.
Tuhaf vesveseler,kem düşünceler
Cımbızla yoluyor uykularımı.
Sanki sağım solum hep dikenli tel
Özel muhafızım devasa heykel.
Göğsümün üstünde bir sihirli el
Burguyla deliyor uykularımı.
Aynada yüzümü dişleyen biri
Yaralı sinemi şişleyen biri.
İliğime kadar işleyen biri
Askıya alıyor uykularımı.
Kaç kez maveraya gider gelirim
Yorulurda birgün düşer ölürüm.
Beynimi zonklatan firkat bilirim
Taşlara çalıyor uykularımı.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş