Scrivi almeno due lettere per cercare.
2 Aralık 1946'da Çankırı'nın şu an Karabük'e bağlı olan Eskipazar ilçesinde doğan Ahmet Telli, Hasanoğlan ve Kayseri Pazarören, Pınarbaşı öğretmen okullarında eğitim gördü. Öğretmen okulundan sonra dört yıl ilkokul öğretmenliği, daha sonra da Gazi Eğitim Enstitüsü'nü bitirmesinin ardından, Kastamonu, İnebolu, Doğanyurt, Kırıkkale ve Ankara Atatürk Lisesi'nde Türkçe ve Edebiyat öğretmenliği yaptı. 1981'de Gazi Eğitim Enstitüsü'nde öğretmenken, sıkıyönetimce tutuklanarak görevine son verildi. Aynı yıl, TCK'nın (o zamanlar) 141, 142 ve 146. maddelerinden yargılandı. 141 ve 146'dan beraat etti. Cegerxwîn'in şiirleri üstüne yazdığı bir yazısından ötürü 1980 yılında 142. maddeden kısa bir süre hüküm giydi. Tutuklu kaldığı süre boyunca Filistin Askısı’na da maruz kaldı. Kitapçılık, yayıncılık yaptı, çeşitli yayınevlerinde yönetici ve editör olarak bulundu. 1993'te mahkeme kararıyla öğretmenliğe döndü ve emekli oldu. İlk şiiri 1961'de yayımlandı. 1972'de Cengiz Tuncer'in Kerkenez adlı romanı üstüne yazdığı ilk yazısına Varlık Dergisi Eleştiri Ödülü ikinciliği verildi. 70'li yıllarda daha çok deneme ve kitap tanıtma yazıları yazdı ve kitaplarını 1979'dan sonra yayınlamaya başladı. Ahmet Telli. Oğuz Gemalmaz tarafından peçeteye çizilmiştir. 2014 1980'de Hüznün İsyan Olur kitabına Ömer Faruk Toprak Şiir Ödülü (Metin Altıok'la birlikte); Saklı Kalan adlı kitabına da 1982 Yazko Şiir Özendirme Ödülü verildi. 2010 yılında yayınlanan Nida kitabına da 2011 Akdeniz Altın Portakal Şiir Ödülü verildi. Özellikle 1972'den sonra, birçok edebiyat dergisinde yazıları, şiirleri yayımlandı. Türkiye Yazıları dergisi (Mart 1983, sayı: 72), Kavram ve Karmaşa dergisi (Ocak - Şubat 2002, sayı:22), Gümüş - Deliler Teknesi eki - (Ocak 2007), Bireylikler dergisi (Mayıs - Haziran 2011, sayı:32) şiiriyle ilgili özel sayılar yayımladılar. 1960 sonrası toplumcu gerçekçi şiirimizin ikinci kuşağında yer alan özgün şairlerden olan Ahmet Telli, sözcük seçimi ve ses tonu bakımından İsmet Özel'den etkilenirken romantik ve başkaldırıcı şiiriyle bir yandan da Attilâ İlhan'a yakın bir duruş sergiler. 10 Temmuz 2026'da Ankara’da 79 yaşında hayatını kaybetti.
Yangın Yılları (1979)
Hüznün İsyan Olur (1979)
Dövüşen Anlatsın (1980)
Saklı Kalan (1981)
Su Çürüdü (1982)
Belki Yine Gelirim (1984)
Çocuksun Sen (1994)
Kalbim Unut Bu Şiiri — Seçmeler (1994)
Barbar ve Şehla (2003)
Yüzünün Doğusu Gül / Gul e Rojhilata Ruye Te — Türkçe-Kürtçe şiir seçkisi (2005)
Nida (2010)
Bakışın Senin (2016)
Veda Divanı — Toplu Şiirleri (2018)
Ben Hiçbir Şey Söylemedim (2001)
Sulara mı Yazıldı (2001)
Buradayım Sözümde (2005)
Neylersin (2012)
Söylesen
Görsen (2016)
Dinlersen Anlatırım (2020)
Arkadaşlık Günleriydi
Yangın Yılları'ndan Nida'ya Ahmet Telli Şiiri — Asuman Susam (2011)
Nida Odağında Ahmet Telli Şiiri — Sempozyum Kitabı (2012)
Kalmasın (1994)
Kül ve Kil (1997)
1980 — Ömer Faruk Toprak Şiir Ödülü: Hüznün İsyan Olur kitabıyla. Ödülü Metin Altıok ile paylaştı.
1982 — Yazko Şiir Özendirme Ödülü: Saklı Kalan kitabıyla.
2011 — Altın Portakal Şiir Ödülü: Nida kitabıyla.
2020 — PEN Türkiye Şiir Ödülü
Göz değil bunlar kesinlikle değil İrin gibi bir nefret akıyor sadece Dudaklar yok, burun yok, alın yok, Yüzü yok bu mumyalanmış yüzün…
Acının miladıyla başlayan bir hikayedir bu yaşayıp gelmişiz ormanlar bir yanarak her dönemeçte uğultulu uçurumlar her şafakta uzun uzun kurt ulumaları…
Acının tutanakçısıyım Anlatıp dururum aşkları Ayrılıkları ve o destan Yalnızlığını ömrümüzün…
Hangi çığlık bir çığ gibi yarıyorsa gecenin gerilmiş karnını bu saatte acı tükenip bitmiştir orada artık çırılçıplaktır tarihin bu sayfası…
Beklenmedik bir anda terk edilmişsindir bütün sevdiklerince Suçlamak istemesende hiç kimseyi üzünçle yanmakta yüzün…
Yüreği ağzında bir çocuk Gibi alırken kalemi elime Beceriksiz, acemi ve olasıya Yapayalnızım her defasında…
Gümüşün sessizliği düşünce ayın şavkına Tökezliyor dilimin ucunda kanattığım söz Islığımı unuttuğum yıllardır,şehrin metalinden Çığlıklar fırlıyor,imdat sesleri,fren patlaması…
Gün batarken sula fesleğenleri balkonun kokusu sokağa taşsın sokaklar kayıp çocuklar gibi hırçındır, ürkek ve biraz şaşkın…
(Öner' in anası için) Kayıp duruyor bakışları duvardaki resme ve kapıya…
Anısı biz olalım bu sokakların öpüşmediğimiz tek saçak altı hiç bir otobüs durağı kalmasın Biz yürüyelim kent güzelleşsin…
I Kumrular sokağı hüzzamdı bir zaman Kale'ye rast vaktinde çıkılırdı…
Bulutları düşünüyorum, kuşları ve aşkı Tarihleri var da onların, hatta anıları Vatanları olmadı hiç bir zaman, ki onlar Ayışığına karıştılar yeryüzünden göçerek…
Kimdi cesaretimi kıran, üstelik Yeni serüvenlere hazırlarken kendimi Sesimi cılız, rüzgarımı yelkensiz Bulan kimdi, ki şimdi geniş zaman…
Bir aşk nasıl biterse öyle bitti bu aşk da Uzun bir hastalık gibi Aralıksız dinlediğim alaturka bir fasıl gibi Gökyüzüne bakmayı, dostlara mektup yazmayı…
Aşk donuklaşmış, Pencereler yağmura hapsolmuş, Uzaklardaki sesin, ya da yanıbaşımdaki sesin Yağmuru bölüyor,…
mostrati 15 su 152
Usiamo i cookie per offrirti una lettura migliore. I tuoi dati sono trattati secondo il GDPR e la legge turca sulla protezione dei dati; quali cookie permettere lo puoi cambiare quando vuoi.
