Sevda

ben her sabah bu yolun başına gelirim geçeceksin diye buradan beklerim, beklerim ve beklerim... uzakta göründüğünde kafesine sığmaz yüreğim, laleler açar içimde... anlatılmaz bir sıcaklık sarar bedenimi tepeden tırnağa yanarım... yolda kim var kim yok görmem, göremem. ağaçları görmem ve sen yaklaştığında donar kanım, donar melekem donar canım... geçip gidersin, ha varım ben ha yokum umurunda mı senin, dünyanın ya da güneşin evime döndüğümde bir hayali taşırım benliğimle... sebep var yine karanlık ve soğuk geceyi atlatmaya bir sebep daha yarına çıkmaya, yine koşacağım ertesi sabah aynı yolun başına