Kerbela faili kara softalar

Kerbela faili kara softalar Ehlibeyt yoluna mizah dediler İki bin yıl sonra aynı saftalar İslam diye katle mübah dediler Çok keyif aldılar zevk ile bundan Gönüller şehrine kurdular zindan İnsana muhabbet duyunca insan Sevip sevilmeye günah dediler. Yasak eylediler, hayali düşü. Körük vurup, yandırdılar ateşi, Balçık ile sıvayıp ak güneşi Şems-i Asumana siyah dediler. Devedikenini gösterip gonca, Gülleri biçtiler boylu boyunca. Güya göz boyayıp, kendilerince, Siyahı gösterip bu ak dediler Kuranda her bir harf diyor ayanız Görmek isteyene gerçek beyanız Dedik, "mürşit budur, buna uyarız" Edemezsin onu idrak dediler Asrını boyayıp kızıl kanlara Kadını sokarlar kara donlara Havvanın libasın sordum onlara Örtündü sadece yaprak dediler Özlemişler bir uyduruk ümmeti Ardımızda derler şarkın himmeti, Her kıtada kolu olan milleti, Kavmine hakir ve ufak dediler İnsanı böldüler hep fırka fırka Dikkat ettirdiler arada farka Nifakı zerk edip diyarı Türk’e Sonra bu değildir nifak dediler. Nesebi bilinmez, kan içen kurtlar Meşum zaferini şimdiden kutlar Döner üstümüzde kara bulutlar Korkmayın kararmaz afak dediler. Alem füzelerle çıkıyor aya, Biz de tökezleriz giderken yaya İlmi sual ettim hacı-hocaya İrfanın ardından sen bak dediler. Eçhel-i cühela öğüdün verdi Cehil bahçesinden cehalet derdi Batan günü parmak ile gösterdi Bak işte doğuyor şafak dediler Dediler "Cennet var dünyada doyma!" Sakın ha, kefere Garplıya uyma Mümine hak değil mi yüz gram kıyma? Gözünü doyursun toprak dediler Donatmış hanesin şalla, ipekle, Solunda bir eşek sağda köpekle Bir gün yakaladım elde kadehle Zemzem içiyoruz bu bardak dediler Laiklik ülkemin biricik varı Ziyası ışıtır iş bu diyarı, Dedim Kemal Paşa gözümün nuru Gözümün nuruna çapak dediler Serseri bu benim düşünür serim Ayıl be uykudan canım hemşerim Al bayrakla süslü iken gönderim, Yeşil paçavraya bayrak dediler