Aramak için en az iki harf yaz.
28 Mart 1919'da Ukrayna'nın Odessa kentinde doğdu. Asıl adı Anatole Bisk’tir. Bir yaşında iken ailesi Bulgaristan’a göç etti.Bir süre Varna ve Sofya’da yoksulluk içinde yaşayan aile 1925 yılında Belçika’ya göç etti. Belçika vatandaşlığına kabul edildi. Brüksel Özgür Üniversitesi ve Sorbonne Üniversitesi’nde felsefe öğrenimi gördü. 1940 yılında Almanların Belçika'yı işgali üzerine orduya yazıldı. Ordunun dağıtılması üzerine 1942 yılında Avrupa ülkeleri ve Küba üzerinden ABD'ye geçti, New York’a yerleşti. New York’ta, De Gaulle yanlısı Fransız gazetesi La Voix de la France’ta çalışmaya başladı, André Breton ve Saint John Perse gibi göçmen Fransız ozanlarıyla tanıştı. Ardından Amerikan ordusuna yazılarak ABD vatandaşlığına geçti. ABD ordusunda iken Normandiya ve Versailles’a geldi; savaşın son günlerinde ve sonrasında bir süre Berlin’de bulundu. 1951 yılında Paris’e döndü ve kendini bütünüyle edebiyat çalışmalarına verdi. Combat, le Figaro, le Monde, la Nouvelle Revue Française, Nota bene’de çalıştı. Fransa vatandaşlığına 1980 yılında geçti. Belçika Kraliyet Fransız Dil ve Edebiyatı Akademisi ile Quebec Edebiyat Akademisi üyesi olan Bosquet, Mallarmé Akademisi’nin başkanlığını yaptı. Yaşamı sürgünler ve savruluşlarla geçen Alain Bosquet, kendini bu gezegende yerleşmiş bir yabancı olarak görmüş ve yapıtlarında her zaman aynı anda bütün dünyaya seslenme özlemini dile getirmiş; ses öğesini şiirinde gizli notalama gibi kullanmış, çağrışımı sınırlı ama şaşırtıcı imgelere dayalı arı bir şiir kurmuştur. 8 Mart 1998 tarihinde Paris’te yaşamını yitirdi.
I Göğsümde bir tren devrildi. Ben bir kazanım.…
Tıraş bıçakları ikiye bölüyorlar sözcüklerimizi. Kimin ağzından çıkıyoruz? Evren, şafağın sislerinde yitmiş bir Boeing. Hiçbir şeyi sevmiyoruz bilgisayar çağında.…
Çakıl, demek yerine: “Günaydın çakıl”, imrenirdim sana…
Deniz mavi bir balık yazıyor, siliyor gri bir balığı. Deniz alev alan bir kruvazör yazıyor, siliyor kötü yazılmış bir kruvazörü.…
Tanrısal, sıfırın altında sen sıfırdan küçük Kargınmış teniyle Unutulmuş tiniyle Aldatıyorum…
Çok büyük oldu cömertlikleri. Kaplan dedi: “Ona gözlerimi veririm.” Ayçiçeği: “Yolculuk edebilsin, taçyapraklarımın yolculuk etmesi gibi,…
Orkide canına kıyıyor senin ellerinde. Ölüyor kalçalarını yalayan okyanus. Neden zorla tutuyorsun içinde beyaz arılar giyinmiş iskeletimi?…
Neden gözlerin yaralı, neden gövden, neden memelerin üzgün avuçlarımda, neden ağırsın: birkaç pişmanlık acısı, birkaç amaçsız kar, biraz reçine?…
Altı Karayılanlı Ormanda kollarımla bir meşeyi sararak haykırdım: “Öleceğim.” Gök yanıtladı: “Beni ırgalamaz.”…
Bir ozan seviyor sizi dişi bir meşe olmak hakkı tanıyor size yüz tapınaklı bir ırmak…
Koş, bir burnu tutmaya koş. Koş, bir omuzu ısırmaya altı halkalı bir gözü derlemeye koş. Koş, bir yüze, çeneye…
Kır saçlı bir adamım sabahleyin ateş yiyici sürüngenlerin koşturduğu düşlerinden sıyrılan.…
Her sabah a t sözcüğü kalkıp yemini yiyor. Giyip yeşil gömleğini saban sürüyor m e v s i m sözcüğü.…
İç geçirmelerimi satın alın. Kuşkularımı alın. Size bir külah yüz buruşturması mı vereyim? Her şeyi sattığımda…
yırtıcı bir ufukla buluşacağım senden söz etmek yalan söylemek yenik düşmek için…
15 / 23 gösteriliyor
Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.
