В вагоне (Тиняков)

А Александр Иванович Тиняков
0 Altın Yaprak
Мчится поезд, погромыхивая, От знакомой жизни прочь. За окошком искры, вспыхивая, Жалят ночь. Всё ровней вагон постукивает, Всё плавнее шум колёс, Душу тихо убаюкивает Шёпот грез. И фонарь — сквозь стекла матовые — Свет задумчивый струит; Мысль, грядущее охватывая, Вдаль спешит. Грезы, танец свой оканчивая, Уступают место сну, И сулит мне даль заманчивая Новизну! |25-28 января 1910, Москва

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.