Tentación

A Alfonsina Storni Alfonsina Storni
0 Altın Yaprak
Afuera llueve; cae pesadamente el agua Que las gentes esquivan bajo abierto paragua. Al verlos enfilados se acaba mi sosiego, Me pesan las paredes y me seduce el riego Sobre la espalda libre, libertada de aquesta Compostura mediocre que nos roba la fiesta De la luz y del aire. Mi antecesor, el hombre Que habitaba cavernas desprovisto de nombre, Se ha venido esta noche a tentarme sin duda, Porque, casta y desnuda, Me iría por los campos bajo la lluvia fina, La cabellera alada como una golondrina.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.