Kavalcı

( Koyunun Çığlığı ) 'Oğul eve direk, kız ele dayaktır (!)' diyen gelenekten Aktöreli kültüre sirke gibi sızan araptöre, yıkıl!!.. Bulut yüze, Osmanlı tokadı gibi inme artık. Asit yağmurlarında ıslanan kelebek gibi İtile kakıla fuhşa zorlanan, kızın darp edilmişi Gül duruşlu kadın ne yapsın?.. 'Kadınlık zor zenaat' Adı çiçek kendi böcek (!), sevmeden güzlensin mi?.. Âşıkı kessen aşka akar kanı… Aşkın içime düşen yağmur damlası Seni ellerin olsun diye sevmedim ırıp ırıp Yalancı baharmışsın bana aşk aşılayan kara kuru kapçık. Oylumuma gök anırtısı gibi gelen Kadını mülkiyet alanı yapan sütübozuk töre Seni kim üfledi sebebim olan hayata?.. Yazık değil mi eksik eteğin (!) kırışık sevdasına..? Çalma kemancı..! Kurgusu bitti aşkın Yırtık yüzlü hayat, bu senin suçun..! Delişmen kanıma ekmek doğrayan töre, gelin etmedi Heves kırıcı, otuz yedi bıçak saplayan hiçler coğrafyası Ferman eylemiş in cin sayrısı, dua kurtarmayacak seni!.. Canımı alacak babamın at sineği vızır vızır Ölümün yalazı fırıl fırıl gözümün ucunda, hayat dilsiz. Bir yanı patron tacizi, geçim yanı alabora Duymaz kırılan düşlerin sesini aymaz yüz Kadından sorumlu kavalcı… Gel çarem, hayat ver bana. B.kunda boncuk arayan alt kültür töre!.. Yırt kendini Namusuyla kazanan kaç patron kaldı..?! 5. 9. 007 Kayseri