Çocukça

Bir açılsa patlasa şöyle bir Kaç yazar yanında Nemrut, Erciyes ya da Süphan Yenik düşmüş tükenmiş, Her damlasında her alevinde Yılmış sevda, Alıp gidesin gelir başını Bir dökse içindekileri yüreğim, Bununla kalsa iyi de Ya çocuklar, çocuklarımız? Kaybolacak gülüşleri, İlk değil bu bilirim / sen de Son hiç olmayacak, Değil bu geciken ilk cemre İlk göz ağrısı değil temmuzda, Ağustosta yüzümüze doğmayan güneş. Hep zemheri, fırtına Hep isyan Hep pazarlık içten. Savrul der yüreğim Savrul ha deli gönül, Umutsuzluğa, bitmişliğe tüm öfkemize Hınç ve hamlığımıza rağmen, Kalmalı, kalabilmeli içimizde Bir yürek çocukça. Çekmeli sarılıp en kötü günümüzde Üstümüze yorgan yapıp umutları, Yanılgılara, hatalara Hatta en son pişmanlıklara Birer sünger çekip sevebilmeliyiz, Yeniden öğrenmeliyiz sevmeyi Çocuklardan kardeşçe Çocukça sevebilmeyi, Unutup kini ve nefreti, ihaneti dahası, Yoksa ne bu can, ne bu sevda Ne de adamlığımız eder on para, Bir sevdamız kalmalı Bir de yüreklerimiz çocukça.