Şiir gibi esti rüzgar Uçurdu özlenene ince bir tat bıraktı geride yasladım sırtımı hayallere…
kan damladı gözlerime yüreğinin derinliklerinden ağladım sil gözyaşlarını dedin…
İsmim her geçtiğinde hissetmez benden başkası avuçlarımdaki küçük karanlığı orada gizlidir…
ey sevdiğim damlayan her gözyaşımla büyüttüğüm güldür…
ölebilirim herşeyimi götürebilirim bırakabilirim seni arkamda bir demet çiçekle…
gece bıraktığım gül kokusuyla başlar yatağımda sıcak bir sarılıştır…
geceleri kokan kırmızı bir güldür aşk kanatır dikenleri…
gözlerinle kelimeler arasında uçurumlar uçurumlarınla senin aranda ben varım…