Özümseme

normal şartlarda saçlarını yolarcasına seveceğim gibisin kokun güzel değil belki tipin çok aşina sesin bile yok senin kargalara bak gülümse yaşlı asmanın altına boylu boyunca uzanmışsın taze yerlerin gölge gölge yerlerin ince sütün bile yok senin biblo yunuslara selam söyle kırmızılarını konuştururken ulu orta mahallenin çocukları farkında değil diye üzülmüşsün pemben açılmış hışımla rüzgar dokunmuş en narin yerine boynun bükülmüş sonra tenhalarda görünmüşsün elbiseni yırtmış ekim kasımpatıları fısıldarken yakınında sus işareti yapmaya elin bile yok senin ellerime bak, üzülme adın anılmadı diye lale devrinde şikayet etmeden küsen dilenmeden yer beğenen ağlamadan ölen tarafına hayranım birde annem gülleri sökemiyor yerinden ama seni her hazanda göğsünde uyutur gibi koruyor baksana sessiz sessiz hıçkırma sardunya bu kadar bana benzeme!