Gül İnsan

Bulunduğu her yer menba-i feyz-i ilâhî, Gelişir manen insan su verilen gül gibi, Nasihatla şekillenir bulunanlar sohbette, Toprak olur mahviyette sanırsınız yol gibi. Yoğunlaşınca sohbet çatı kalkar binadan, Sağnak sağnak feyiz yağar başımıza semadan, Coştukça coşar üstad, can hıraş sohbetiyle, Titrer yüreği samiinin sanarsınız tül gibi. İlim, hikmet ahlak billûrlaşır dilinde, İlâhî te’yide yürür Resulullah yolunda, Hasret hüzün, hicran jale yaprağında gülünde, Görenlerde gözyaşları akar durur sel gibi. Bembeyaz saç, nur-efşan yüz o büyük kamet, Melekler saf saf, sanırsınız eder onu ziyaret, Arşa çıkar duaları döner kaplar ufkumuzu, Dökülür başımızdan serin serin su gibi.