Tükeniyorum

Yazmaya korkuyorum artık güzel yazamam diye Çünkü seni yazmak demek aşkı yazmak demek Gülüyorum ama mutlu değilim acaba niye? Ya acılarına verdiğin sus payıdır Ya da bir avuntudur gülmek Zaman yürümeyi yeni öğrenmiş bir çocuk sanki Kalbim ağrıyor diyorum kimse inanmıyor Zengin de değilim mutlu da değilim belki Hatta yüreğim de zengin değil Ya bir intihar komandosuyum Ya da kendini kandıran bir dolandırıcı Bana tezgahın en önündeki Gösterişli mutluluklarından verme En arkalara sakladığın karanlık sevgini istiyorum Belki olmuş bir meyve tadı alırım bu değiş tokuştan Parmaklarımın ucunda öyle hayaller var ki Öyle hayaller kuruyor ki parmaklarım Kendi kendini zehirleyen bir akrep Gülüyorum sırf sormasınlar diye Sırf tükenmesin diye dilimdeki mürekkep Bütün cümlelerimi sana verdim konuşamıyorum Galiba yavaş yavaş da tükeniyorum