Kelimeler gibiydi seni düşünmek, Sayısız ve soyut binlerce sen aynı karede, Sonra küçük bir bulut örterdi seni, Ellerin yaramazca direnirdi rüzgara,…
Sensiz bu karanlığa bakamaz oldum, Rüzgar da senin teninden yoksun olabilir mi benim gibi? Ya ay, o kendini taşıyabilir mi gökyüzünde, Sen ona elini uzatmadıkça?…