Uyanış

Kollarım göğsümde çıplak ve haraketsiz. İçimde herşey, herşey ve hiçbir şey. Dopdoluyum ama bomboş. Uyanık ama hayal dünyasında, fırtınayla savrulurken durgun havada, titriyorum ılık meltemle. Sevinçle çağlayan, gümüş nehir yıkıyor bedenimi. Savruluyorum çaresizlikle umut arasında, sevinçle hüzün arasında, nefretle hoşgörü arasında, karanlıkla sonsuz ışık arasında. Bedenimdeki atomlar birbirine giriyor. Şekilden şekile giriyorum, davullar, ziller, trompetler çalıyor beynimde, sanki varoluşum bir senfoni... Değişiyorum, unutuyorum kendimi. Sonra keşfediyorum herşeyin nedenini: Anımsadığım zaman elini benimkine doğru uzatıp "gel canım" dediğini.