Gül On Para

Gül on para, gül on para!.. Kolunda bir güzel sepet İçinde gül bel on sıra Temiz,sevimli bir çocuk Diyor, malım değil soluk Gelin alın çabuk çabuk... Gül on para, gül on para! Gül on para...O hüsn-i ter O hande pare-i şafak, O dil şemim ü ruhber, O reng-i çehre-i hayâ, Tezehhür eylemiş seha.. O on para! Ne mu'teber.. Meâli kondu gönlüme Şu levhâ-i letafetin Hayat sundu gönlüme: Çocuk güzel, eda güzel, Çiçek güzel, hava güzel, Zemin güzel, sema güzel... Bu pek dokundu gönlüme! Tabiatın sehâsına hezâr kerre aferin Güzelliği saçar durur Zaman zaman, nevin nevin: Şükûfe, mevce, gül hezâr, Bulut, şafak, kamer, bahar, Zuhur eder hezâr hezâr Sema sema, zemin zemin! Hanımlarım gül on para! Sepet boşaldı da yine Deyip durdu maskara: Gül on para alın hele, Dilerseniz de mendile, Kemer yaparsınız bele Gül on para, gül on para!