Bir Gecenin Öyküsü

İşte böyle birden bire şiddet kesiliyorum. bileğimin intihar ağacından kuru bir incir dalı gibi düşüyorum boşluğun tanımsız evrenine kuşlar yurtsuz kalacak incirsiz ben ölürsem ve bütün bunların muallanın aybaşı olmasıyla hiç bir ilişkisi yok kendimi bir yelkenli gibi usul indiriyorum geceye çünkü geceyarısının ikinci yarısı birden ayrılık lekesidir tenimde alnımda leylak açıyor müfrezelerin katletme korkusu gece sularına irkintilerle inmenin deli zambağı ürperdikçe. içimin ince esintisiyle kendimden uzaklaşıyorum ve bütün bunların muallanın aybaşı olmasıyla hiç bir ilişkisi yok hesapsızlık işte bir yelkenli gibi indim ya geceye çaresi yok azıcık rüzgar dileniyorum komşu tanrıçadan benimle seviş diyorum ister uzuvsuz olsun bir şiirin sofasında hiç olmazsa. çıldırmış bir ay suya inerken aşkın yaralı ceylanlarıyla benimle seviş ey iştar! sevişmenin ateşkesi olmaz budala! bir gece olsun kurtul savaş-barış histerisinden! bir gece olsun beni anla! kırlangıçların bilgiç gülüşüyle bezeli bir mutluluk kendini çıplak olmanın esrarlı hicvinden sağıyor ay kollarımızın sıcaklığına konan ışıkkırıklarıyla sarılıp ölüyoruz güne daha çok var ve bir kelebek ömrü ayrılığın doğmasına kaç saat kaç dakikadır ölmenin ortalama ömrü güne daha uzun bir ömür var ve bütün bunların muallanın aybaşı olmasıyla hiç bir ilişkisi yok dedim ya!