Dualarimdakine

Dualarimda ki cemal, kemal ve ihsan sahibine kalbimden sudur ederlerdir… Dualarimin kabul vakti gelince icimde yasattigim sevgilinin cemal, kemal ve ihsan evsafiyla birgun tecessum edecegini, kalbimde yillar yili hep canli tuttum. Bu bekleyiste gozlerimde agyarin silute dahi belirmedi. Rabbimin muhabbetini besledigimi birgun gondereceginden o kadar emindim ki bu bekleyisin ne kadar surecegini bir lahza olsun aklima getirmedim.. Ufukta tulu edecek olanin gecikmesiyle dua vaktim uzadikca uzadi. Bu surecte dua zincirime bir halka daha eklenirken, mahbubumun mehasininin daha bir olgunlasmasi oluyordu bu bekleyis. Eyyamin mazideki kokleriyle birlikte o kalbime saliyordu koklerini. Bu kokler uzerine yuklenecek yuku tasiyacak kivama gelmis olmaliki dualarimin kabul vaktinin geldigine sahitlik ettim. Gozlerimdeki hayalin yerini birisi almis, birseyleri isimlendirebilmis ve dilimden bir isim dokululur olmustu. Dilimden sudur eden esma kemale ermisti; peki ya ona sunulacak muhabbetinde ayni guzel sifatlara muttasif olmasi iktiza etmezmiydi.. Bunun icin Yusuf misali bir kuyuya atilmam, Ismail gibi bicak yatinan yatmam ve Ibrahim misali ateslerde yanmam gerekiyormus. Dunya kuyum oluken, askinin atesi sariyordu tum benligimi ve bicagi kalbimde hissedeyordum. Sevgimi bu kamillige eristirecek olan izdirabi bu lahzada oylesine derin yasadimki kelimelerin nakis kaldigi dilin lal oldugu gunlerdi bu devir. Herseyin dualarimla baslayip kalbimde bittigi yerde aradigimi bulmakti tum niyazim. Dilimdeki tazarruya istinat etmem hasabiyle buldum dedimse yillar yili edilelen dualarima cevap olusunuzdandi buldum deyisim. Bulduktan sonra bulunmakti yakarisim. Bir hasta icin ne ifade ediyorsa nekahat donemi, yillar suren uykusularindan uyaninca ne hissetmisse Ashabi Kehf hissedeceklerim olacak buldugum bulunca beni.