Mazeretler Bahane, Kaçmalar Şahane

bahanelerin sığınağı söyleyence güya rahatlama dinleyence kahretsin anlama nasıl da sırıtır değil mi ayın başı, haftanın sonu, vergi zamanı, peşimdeler, hastayım, ustayım, yastayım, ateşim çıktı, tansiyonum düştü, şekerim, tuzum, biberim, yorgunum, argınım, dargınım, öldüm, bittim, ayakkabım sıktı, kan tepeme çıktı, otobüs devrildi, tren çarptı, gemi battı, iş kazası, elektrik çarpması, benzinim yoktu, pilim tükendi, başım ağrıyor, dişim azdı, kuşum öldü, rh negatif kanamalıyım, yer sarsıntısı, güneş tutulması, ay çarpması, meteor patlaması, alacaklıyım, verecekliyim, patronum dövdü, çalışanım sattı, toplantıdayım, dağıntıdayım, dertleşiyordum, sertleşiyordum, yeni evlendim, henüz boşandım, mutluyum, stresliyim, benim karı, benim koca, kağıt yandı, kalem kırıldı, konturum bitti, faturam geldi, ishal oldum, gül gibi soldum, sularım kesildi, sele boğuldum, bayram, seyran, üç aylar, ramazan, şaban..… yaani, esasen aramayı / görüşmeyi / buluşmayı / konuşmayı / seninle olmayı / yanı başında bulunmayı / okşamayı… o kadaar çok istiyorum ki, ama dediğim gibi işte, naaparsın şu sıralar inan ve dahi valla hiiç müsait değilim / değildim arkadaş / eş / dost / sevgili ayrı mahalle, ayrı kent, ayrı ülkelerde olması gerekmez; bir yastık - bir yorgan mesafesi kadar yakın olanlar için de geçerli.. komik olan ne biliyor musun yalnızlıktan kurtulmak için herkesin biri'lerini için için bin bir türlü araması es kaza bul(un) duklarından bir türlü kaçması kalpler ayrı dünyalarda atmaya başlamasın hele bir sıfır = bir + bir 1881; Carlo Collodi kaleminden dökülen hani şu Pinocchio'nun çok geçmeden ''ünlendiği'' asıl dikkat çekmeye çalıştığı Gepetto Usta'nın ''anımsanmadığı '' yapıt satırlarımı gözden geçirirken şimdi, nedense birden takılıverdi aklıma.. çocukken pinokyonun düştüğü duruma güler, ustanın adına üzülürdüm; şimdilerde ve aslında epeydir, güleyim mii, üzüleyim mi… bazı insanlarıma.. bilemiyorum..