Sen Ve Ben

BEN VE SEN Hayalimde ben ve sen hece hece uyku tutmadı yine bu gece sensizlik saati çınlıyor baş ucumda dolunay penceremden içeri girecek kadar yakınımda sanki uzatsam elimi dokunabilecek gibiydim oysa senin kadar uzaktı bana yakın görünüp uzak duruyordu böyülüyor beni güzeliğiyle etrafına manalı, anlamlı, efsunlu duygular saçıyordu tıpkı senin gibiydi sanki gökyüzünde sen duruyordun bazen bana cevap vereceksin diye pencere kenarında sabahlıyordum ben saatlerce hayaline dalıyordum pencere kenarında bitiyordu uykularım ve sabaha gözlerimi açtığımda dolunay kaybolmuştu tıpkı senin de sessizce gittiğin gibi her gece görünür sabah kayboluyordu hiç unutamayayım diye alışkanlığım olmuştu senin gibi bir parçam gibi...içime işleyen dolunayla bir üçgen yumağına dönüştüm dolunay ben ve sen hanginiz hangisine karışmıştı? dolunaymı sen olmuştu? senmi dolunay olmuştun? neden alışkanlığım olmuştunuz? hanginiz bana sadık kalmıştı? ben hanginize aşıktım? ben bu kadar sevmişsem neden hala yanlızdım? bu kadar anlamlı duygular taşıyorsam neden yaşayamıyordum? yoksa o yaşamıyor diyemi ben ölüyordum?