Issızlığına Saniye Saniye Susuyorum.

Yüreğim hançer tuttu sayende Her gün kendi satırlarını kana buluyor Sisli bir gecenin içinde yıldız arıyor gözlerim Umudumu yitirdim Şimdi sensiz bütün hecelerim seni soluyor Ey saçlarının beyazına tutunduğum sevdiğim Gittin hicran oldu yutkunmak düştü bana Issızlığına saniye saniye susmak Şimdi bir tutam mısra kaldı bana senli gecelerden Kalbimin buharına tutacak. Desem ki gitme can Bu beden sevginle nefes almakta Hani hüzün katıp ekmeğimize Gözyaşı içerdik ya cay niyetine hatırlarsan Unuttun mu ki dudaklarının yüreğimi öptüğü zamanları Hani sen gülerdin Geceme, hep ay ışığı doğardı Biliyor musun sen gittin boynu bükük kaldı sevdamın En güzel masalım bitti. Bir yar acısı bıraktın gönül heybeme Bir tek ben değil hayalim ümidim sevgim bile kırgın sana Kırgınım sana Giderken kar rengi bir intihar bıraktın yüzümün benzinde Gözlerim kan rengi bir bekleyişte şimdi Seni öyle beklemişim ki bekleyişlerin adını ben koymuş bekleyenler Şimdi asır oldu gecelerim, uzadıkça uzuyor Ne kitaplar artık çare oluyor ne duvarlar anlıyor beni Ne kolaymış vazgeçmek sevdadan he, bi nefes alıp sigaradan sonra uzun uzun vermek kadar kolaydı öylemi Hiç yanmazı için senin Bak ağlıyorum içimde konuştukça sesin. Ey gözlerini geceme ışık yaptığım sevdiğim Bilirsin sen gözlerini geceme ışık yaptığım demleri, tutunduğum düşleri Ve şimdi kırılınca gönül kalemi yarım kalsada mektuplar Eğer aşk düşmüşse yüreğe söyle sevdiğim söyle lal olurmu şarkılar Değil sevdiğim değil sadece kalemime değil yüreğime kefen biçtim gidişinle Ömrüm demişim ömrüme nokta demişim Noktama sen demişim Hoşça kal Eğer kabrime uğrarsan Şiirlerim kadar hafif sevmelerim kadar ağır dokun toprağıma Kırgınım sana 16 Eylül 2007 dolunay gecesi