Hatırlanan Sevgiliye Iı

Yerden, tavana yükseldi ışık Şimdiki zamanı yaşıyorken gözlerim Beyaz bir afiş asarcasına Üzerine aşk yazarcasına İrkildim... Parmağıma düştü, kızgın mumun damlası Kor kor Alev alev Damarlarımda sen vardın Kavruldum... Pencereme dayandı hasretin Gecenin kör bir yarısı Mum son demlerini verirken, ömrünün Ve seni sayıklıyorken yüreğim Bedenim yerinden oynadı Savruldum... Titreyen ellerimi ovuşturdum biraz Senin bedenini düşünürcesine Boynundan koklayıp öpercesine Seni özleyip beklercesine Acıyı sıkıp avuçlarımda Duruldum... Mum güldü halime Vazgeçti sevda düşlerinin ışığından Sen, ben ve karanlık Hazin, kasvet ve pişmanlık Kalıverdik öylece Geniş zamanın tüm gerçekliğiyle... Dinle; sevdaların diri sözcüsü Karanlığımda gelen aydınlık Kayıbım, isyanım, pişmanlığım Dinle.. Büyüyü yine bozamadım Hatırlanan sevgiliyi Özlenen yapamadım Seni yine yazamadım Küsme...