Ani

Oglumla kira gitmiştim, küçücük adimlariyla çayirlarin üstünde koşmak istiyordu ve düşüyordu. Bir kurbaga siçrayiverdi önünde: Hiç görmemişti, korktu. Bir agaç vardi, tirmanmak istedi. Bir hendegi atlamak istedi, bir taşi yerden sökmek. Koştu koştu koştu sonra yakalamak istiyordu bir serçeyi. Apartmanin üçüncü katinda, elli santim var yok daracik ama upuzun bir balkonda Gökyüzünü, apartmanlarin çatilarini, uzaktaki agaçsiz birkaç tepeyi göre göre büyüyordu işte, kentli bir çocuk olarak. O gün kirda çildirdi sanki, ne yapacagini bilemiyordu sevinçten. Önceki gün yagmur yagmişti, patlamişti bütün otlar yuvarlanip durdu yemyeşil oldu üstü. Kahkahalarini görmeliydiniz, nasil da çigliklar atiyordu. "Koş baba, koş!" diyordu, koşarken bir kelebegin incecik, renkli kanatlari ardinda.