Engindir Suskun Deniz

Toprağın teriydi ırmak gümüşten damlaların, uçsuz zincirleriydi süzüldü bedeninden, tümümsün dedi denize Gökyüzünün simleriydi bulutlar öpüşüp tümlenen sümbülleriydi biz sendeyiz dediler, indiler denizin ıslak tenine O ağaç ki, soluktu yeryüzüne dergâhın eğrisiz odunu oldu özsuyunu dem eyledi denize Başka ülke görmediler denizlerin çocuğuydu balıklar yüzdükçe ayrı yönlere, büyükler sevindiler Tersinden esti rüzgâr, denizin damarına kabardı dalga dalga, köpüğe bindi sular boşa dolup taşanlar, karaya döküldüler Ne çoğalan üretim,dalgaların saçında ne üretim aracı, damlaların içinde akan terler bedene ok olup gömüldüler Gün döndü çekildi rüzgâr denizin damarından Bütün suskun denizler engindir kenarından