Ömer Dede
A Ali Soysal
0
Altın Yaprak
Çocukluğumda hayal meyal hatırlarım
Bahri'li Ömer diye bir adam vardı,
Uzun boylu,ak sakallı bir ihtiyardı.
Her akşam namazdan sonra bize gelir
Babamla oturur sohbet ederdi.
Çayı çok severdi.
Anam" daha dolduram mı Ömer amca amca" dediğinde;
" Kızım varsa doldur,yoksa çocuklar içsin" derdi.
Demlik bitinceye kadar içerdi.
Gaz lambasının kısık ayar ışıttığı odada
Sobanın yanına oturur sırtını duvara yaslardı.
Pardaklı duvarda heyulası oynardı.
Doksandokuzluk tesbihini elinden bırakmazdı.
Dudağı kıpır kıpır tesbihi şıkır şıkırdı.
"Semerkant'tan Buhara'ya gelir araya araya"
Dizeleriyle başlayan bir mersiye okurdu.
Babam dinler,anam sessizce ağlardı.
Çocuğu yoktu yanlız bir adamdı.
Güzel masal anlatırdı.
O anlatmaya başladığında,
Bütün kardeşlerim toplanırdık etrafına,
Adeta nefesimizi tutar
Can kulağıyla dinlerdik.
Ne de güzel anlatırdı ihtiyar,
Onun masallarında kavuşulmaz bir aşktı " Gülizar"
Ferhat ile Şirini kıskandıracak kadar.
Mükemmeldi kahramanlar,ille de Gülizar,
Ne de güzel anlatırdı ihtiyar.
Zamanı bir türlü geçiremezdim
Akşamın gelmesini iple çekerdim.
İhtiyarı beklerken ölüm haberi geldi.
Öğle vaktiydi salası verildi.
Sessizce göçüp gitti dünyadan
Ağlayanı bile yoktu ardından.
Bir tesbih birde demlik bıraktı,
İhtiyar gitti,masallar bitti.
( 10 mart 2000 Sinop Ali Soysal )
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş