Çoğaldı cürm ü isyânım benim pek yâ Rasûlâllah Kati müşkil huzûr-i Hak’ka gelmek yâ Rasûlâllah!. Erişmezse bana lûtfun efendim rûz-i mahşerde…
Ali Ulvi Kurucu, (d. 1922, Konya - ö. 3 Şubat 2002, Medine) , Türk şair, yazar ve hafız. İlk ve orta eğitimini doğduğu şehir olan Konya'da tamamladı. Hafızlığını babasından ikmal etti, Arapça öğrendi. Amcası ve babasından dini eğitim alırken jandarma tarafından basılması sebebiyle dini eğitimini tamamlayabilmek için ailesiyle Medine'ye göç etti. Eğitimini Kahire el-Ezher Üniversitesinde tamamladı. Medine’de Evkaf Dairesinin İnşaat ve Sicillat Emini olarak vazife yaptı. Daha sonra sırasıyla Mahmudiye Kütüphanesi'nde ve Şeyhülislam Arif Hikmet Kütüphanesi'nde çalıştı. 1985’te emekli oldu. 3 Şubat 2002 tarihinde Medine’de vefat etti. Cennetü’l-Bakî mezarlığına defnedildi.
Gümüş Tül ve Alevler
- Gecelerin Gündüzü
- Hatıralar 4 Cilt
Ali Ulvi Kurucu şiirleri
Derdimendim yâ Rasûlallah, devâ ol derdime, Destgir ol, yâ Habiballah, bu asî mücrime!.. Sen şefâat kânı varken, yalvarayım ben kime?.. Ben Rasûl-i Kibriyânın, bülbül-ü nâlânıyım.…
Doğmazdı kalbe iman, inmezdi arza Kur'an, Meçhul olurdu esmâ, Levlâke yâ Muhammed! (Sensiz cânım Muhammed)…
Nuruyla bütün gönlümü fetheyleyen üstad, Gönlüm seni, kudsî heyecanlarla eder yâd.. İlhamıma can geldi beraet haberinle, Mü'minleri şâdeyleyen ulvî zaferinle..…
Habîb-i Kibriyâ, bâb-ı recâsın yâ Rasûlallah, Muhammed Mustafa, hayrul verâsın yâ Rasûlallah!.. Tecellây-ı cemâlinden elest’in bezmi şâd oldu,…
Rûhum sana âşık, sana hayrandır Efendim, Bir ben değil, âlem sana kurbandır Efendim. Ecrâm ü felek, Levh u kalem, mest-i nigâhım,…
Ne gelen var, ne giden var; ne gülümser bir yüz. Yolcu yorgun, yük ağır, menzil uzaklarda henüz. Diye milletçe ümitsizliğe düşmüştük dün,…