Numarasız Vagon

Karanlık bir gecede bir trene bindik "Yer var mı? abiler, bizi de alın" dedik Yer bulmak nafile herkes sıkışık Koridorda insanlar birbirine karışık Biri bağırır öteden "yer verin bana" Öteki cevap verir "gösteririm şimdi yeri sana" Kondüktör bağırır "haydi beyler biletler" Kocaman yer kaplamış ufacık veletler Bir ara durulur ortalık, herkes susar Makinist çalar kornayı sonra gaza basar Biri gider kenefe "geçebilir miyim müsaadenizle?" Basar gider her şeye "olmaz kardeşim" desenizde Bir çocuk ağlar gecenin yarısı Ne baba bakar çocuğa ne de karısı Bağıra çağıra tüketir zavallı, nefesini Susar gider duyuramadan sesini Biraz sonra acı bir düdük, acı bir fren İstasyonun birine gelmişiz duracak tren Tren durur, bin bir zahmetle iner inecekler Bekleyemez inenleri trene yeni binecekler Tren yine yürür dumanını çıkararak Uğurlar treni kalanlar. el sallayarak