Ölüm

Birgün gideriz hiç yaşamamışçasına bu dünyadan Geldiğimiz gibi ten çıplak, el avuç boş Yalanmış dünya, değmezmiş paraya pula Değmezmiş kavgaya gürültüye Çok geç olsa da anlarız Biter ağlamalarımız geceler boyu Alışır karanlığa gözlerimiz Kader bazen geç, bazen erken çalar kapıyı Sonra ne varsa bu dünyada kalır sevdiğimiz Doğduktan sonra ayrılır yollarımız bir bir Kimimiz sarhoş oluruz sütten kesilince Kimimiz âşık, kimimiz derbeder Ölünce tiyatro biter Yaşadıkça oynadığı biz aktörlerin, aktrislerin Dram komedi karışık, hani şu bildiğimiz Kader bazen geç, bazen erken çalar kapıyı Sonra ne varsa bu dünyada kalır sevdiğimiz Birgün gideriz hiç yaşamamışçasına bu dünyadan Kimisi "iyi insandı" der arkamızdan Kimisi "kötü" Ki başları her dara düştüğünde En çok iyilik ettiklerimiz Kader bazen geç, bazen erken çalar kapıyı Sonra ne varsa bu dünyada kalır sevdiğimiz