Akıp Giden Bir Nehir..

Naftalin kokulu bir sevgili Koynumdaydı bu sabah.. Mavili bir düşle baştan çıkmış, bana gelmişti Ani bir ziyaret.. Sevinmiştim.. Fakat uyandığımda Yanımda yoktu artık. Sönecekmiş gibi duran ama hiç sönmeyen Kalbimdeki şu cılız ateşe Bir rüzgar gibi üfledi gitti Bir rüzgar gibi işte.. Kalbimi ateşe verdi ve gitti.. Ve bir rüzgar gibi saygısız hem de.. Yalnızlığımı attım hemen üstümden, ayağa fırladım Üniformamı çıkardım ve giydim dolaptan, yılların ütülediği. Saçlarımı aynı şekil taradım Gülümseyişimi aynı şekil takındım Bu oyuna bir tek gözlerimi inandıramadım Onlar her zamanki gibi bir anlam aradılar boşlukta Derinlikli bakışlarla.. Boşluklar aradılar bu boşlukta.. Ve buldular da.. Artık paslanmış olan coşkumu gömleğimin cebine, Evet, kalbimin tam üstüne gelen o bildik cebe sakladım Cılız bir neşe ile dışarı attım kendimi -eskisi gibi- Sahne de aynıydı, dekor da.. Yerli yerinde her şey Fakat o yüce ruh nerde? -Ah yitik kahraman; kursağımda kalmış hevesim! Nehirlerini adadığın o ölümsüz ruh nerde?- Ve o coşkun nehirlerin akıp gittiği yollardan Akıp giden adımlarımı aradım..