Aferin Lan Semih!

cumartesi akşamı televizyonda maç oğluma mıknatıs bakınıyordum henüz hükümferma değilken amaç mıknatıslar oyunlara çocuk taşırdı unutmadığım için hatırlıyordum cimbomun kafası epey dışarda zemin güzel hava güzel her bir şey güzel beşiktaş kahramanca bastırıyordu nasıl yazıldıysa tam öyle oldu top semih’in ayağından kornere çıktı ve herkesin gözü önünde hakem “aut! ” deyince bir çıngar koptu şahidi çoğalan doğru hele bir de yaralanmışsa aşka adamı vicdanıyla çeker darına korner başka aut başka semih “benden çıktı” deyince yer yerinden oynadı bir dua patladı arzdan semaya semih semih diye inledi bütün stat hatta hakem maçı bıraktı semih’le tokalaştı kartal pençeleri indiler semih başı okşamaya yanlış döndü doğruya cennet yazdılar hanemizi hesaplar kuş oldular uyanılmaz düş oldular gönül gönülle gülüştü kaybetmek kazanmakla beraber yabana düştü işte böyle kaydolundu çimlere tarih yıkıldı duvar bir işe yaradı şu meşin yuvar insan olduğumuzu hatırladık lan semih söyle bundan büyük gol mü var!