Boya İçen Adamlar

damarları bağlanan bir yürek kadar yalnız çalkalanıp duruyorum kanla kendi kendime yaşıyorum der isem çıkmaz bana inanan ölmeyi arzu etsem ayıp olur ruhuma bir gergedan koşuyor koşuyor ha koşuyor havale geçiriyor sanki aşkın narından bir gergedan koştukça bir gergedandır ben yerimde durdukça değilimdir gergedan istikbal sallantıda rüzgarda bayrak gibi haczedilmiş hayaller dökülmüş bardak gibi cellat kara baltadan yaşamaya ulanır yirmilik bir diş için yer kalmamış ağızda onsekizi dolduran bir ehliyet kazanır memur sakal bırakmaz keyfi kıyak berberin hani tıpkı şarkıda dediği gibi ya üstündesindir mermerin / ya da hep altında kalacaksın bu yüzden bunları bir gün anlayacaksın neye bölündümse ya bir çıktım ya kendim küsurat bahanedir asal sayılara inanacaksın çünkü bir barikat yıkmaz kendi kendini yıkmadığı gibi bir gergedanın koşması şu evreni kansere ve saçlarının “Allah! ” diyerek uzamasına yazık ki bir çare bulamıyor işte tıp bulamıyor yavrucum bulamasın da ölüme çare değil türkü dinlemek hiç durma özgür birini göster dünyanın bütün gardiyanları her Allah’ın günü hapse girerler dünya kendi etrafında dönen bir gergedandır oturmuş boya içiyor milenyumluk adamlar sen ömründe hiç boya içtin miydi bebeğim? ben içmedim içersen bak seninle konuşmam yani konuşamam diyorum ölür gidersin intihar bağımlılık yapan kör bir kelebek bir insan ne için boya içer bilir misin? ellerini gergedan sürüsü ezip geçmiştir kaptırmıştır fırçayı hayat külli renksizdir renk katacak bir ölüm kalmıştır yani elde bir ton seçer beğenir içer olur gergedan bir gergedan olmayı hiç istemezdin inan ölüm bizim için de beslenecek bir şeydir ölüm ölmek değil ki! yaşamak yaşamak mı ki? ! bu savaşa silahlar kuşanamam yavrucum gergedanlar yorulmaz ben çok şükür yorgunum kaçıyorum, yorgunum, bir gergedan değilim önümüzdeki mevsim şevke tabiyim yağıyor adresime kara mühürlü kalpler sarıyor etrafımı elektrikli çitler anarşi hiyerarşinin anasını da beller şu bedelli ne zaman çıkacak abiler?