Soy Durur Aba Durur

pirim aziz mahmud hüdayi'ye... soy durur aba durur hane halkı bellidir ol naci’nin güruh’u bir tek nefese bakar adem’in cennetinden dönen yankı bellidir elmaya meyledenin gözü kafese bakar idris’in kumaşını kesip diken bellidir süleyman’ın asası kurda çaresiz bakar bülbül’ü güle soran aşık diken bellidir acıdan kaçan kişi pire yaresiz bakar tufandan nuh’u alan mürettebat bellidir su altında kalanlar nuh’un oğluna bakar dünyaya sabredene nur ü sebat bellidir züleyha’nın cilvesi yusuf koynuna bakar çarmıha çivilenen çile kimden bellidir isa’nın yakinine sözün tutacak bakar mehdi’nin güzelliği daha mimden bellidir arif olan deccal’e her an yutacak bakar tur dağı’nda musa’yı üryan kılan bellidir akılı terk etmeyen kendine hızır bakar asa düşer secdeye namaz kılan bellidir abdest alan her daim aynadan hazır bakar kurban durur bıçağa davran diyen bellidir ismail babasına sonundan razı bakar günahın ormanında avlan diyen bellidir ibrahim’e renklerin bütün beyazı bakar zehiri kavuşmaya soran kader bellidir hasan’ın cemaline bulaşan cemal bakar fatıma anamızı saran keder bellidir sırra vakıf olanlar seyrana kemal bakar sürgünün defterinde hasret kime bellidir yakup’u kör bilenler dünyaya şaşı bakar kerbela’dan yüreğe kalan dövme bellidir haksız duran gövdeye hüseyn’in başı bakar hak muhammed ali’ye yazılanlar bellidir ali’nin kapısına duran pervane bakar gönlün en derinine kazılanlar bellidir muhammed’i görenler deli divane bakar can durmaz ahi durmaz menzil alan bellidir zülfikarı olmayan merde müşteki bakar düldül durmaz yol durmaz yaya kalan bellidir tenine ben diyenler derde pösteki bakar