Yusuf Kuyusundan Nasıl Çıkılır?

yusuf kuyusundan çıkılmaz! çünkü yusuf kuyuda sürekli allah'ladır varsın yakup kör olsun yakup'un kör olması kuyuya oğlunun ardından cumburlop atlamasıdır dışarıdaki firavun kuyuya düşen bir adamla ilgilenmez nice çatılar örtmüştür insanı uçak tavanları dahil nice astronot başı uzayda göksüz kalmaktan korkar kuyuya düştün mü kuyunun ağzı kadar bir gök kalmıştır kuyuya düşenin allah'tan gayrı kimsesi kalmaz insanlar ikiye ayrılır: yusuf ve kardeşleri yusuf beyaz ve güzeldir kardeşleri hain ve müptezel hikayenin sonuna değin herkes yusuf'un kardeşlerine küfreder ama hangi hain kardeşini allah'ın kuyusuna iter? yakup'a gözlerini açan gömleği götüren eller mi müptezel? herkesin kaderi başına gelir ama hayır ama şer işte allah bunları apaçık anlayalım diye biz kullarına lütfeder yani hain dediğin adam da allah'a çalışırken vehmeder yani yusuf'un kardeşleri yusuf'u kuyuya itince kendilerini de aynı kuyunun dibine kendi elleriyle zerk eder ya kuyuya düşeceksin yusuf gibi rüyalar göreceksin ya da firavun gibi dışarıda olmadık hayaller kuracaksın hangi tarafta olursan ol kendini yine bir kuyuya atacaksın hangi tarafta olursan ol kendine yine bir kuyudan sarkacaksın züleyha yusuf'a boyun verdi kuyudan gömlek bunun için arkadan yırtıldı züleyha kuyuya atlasaydı dünyadan gömlek yakup gibi gözlerini açacaktı yusuf kuyusundan çıkılmaz! çünkü yusuf kuyuda sürekli allah'ladır bu dünya firavun'a darken yusuf'a yardı yakup'un gözleri her şeyi gören bir karanlıkladır nice zindanlar almıştır insanı terbiye etmek için nice kapılar kapanmıştır açılsın diye başkası kuyuya düşenler ölümle anlaşmak zorundadır ölümle tokalaşanın hayatladır şakası yedi yılın kıtlığı adem'den bu zamana nasıl yaşatıldıysa o kadar da bereketti güzelliği görenler ermiş gibi tamama züleyha'yı izleyip hep yusuf'a meyletti her şeyin sahibi var güzelin ve çirkinin sahibini görenler çirkinliği yok etti güzele kaş yapanlar çıkardılar gözünü sahipsiz bir yusuf'tan putlar sirayet etti kıstasa düşenlerin her kuyusu yusuf'tur yari güzel olandan yek sevgi neşet etti görmeyi bilenlerin körlüğü hep yakup'tur karanlıkta görene sade karanlık yetti