Kaydırak

Yatağın alışan şer Rengini saklayan anı. Yan yana geldik işte İğdiş sözlerim Ve kabarmış imgelemimle Uçurumun ucuna kurulmuş Bir kaydırakta, kayıyorum; Yüzümde okuma bayramı gülümsemesi Göğsümde kırmızı bir kurdele Kayıyorum Pür telaş içinde Bir evde başlıyor ayin Kutsanıyor boşalmış masumiyetim Kapandığımız odadan çıkarken Daha bir dik yürüyorum sanki. Kayıyorum; Dumanın ve müziğin Kadınlarla yoğrulduğu yüksek öğretim Koridorlarında yürüyoruz Hercümerç Ve ben, elimizde durmadan dönen derman, Çoktan çeşitlenmiş gökyüzüne bakıp Diyorum, ben yüksekleri seviyorum. Kayıyorum Morarmış bedenler üst üste yığılırken Katlıyor düşünü Varsılerk Daha fazla anten dikerek. Bakıyorum tik olmuş konuşmak Artık makineleşmiş vücutlar Düğmelerine basılıyor Ve yaşamaya başlıyorlar. Kayıyorum Artık öfkesi kimseyi korkutmayan Babam ölüyor Kanser, göğsüne ustaca teyellenmiş Aile yadigarı kırmızı bir kurdele. Kayıyorum, Kömür deposunda saklambaç, Tren köprüsünde dayak, Mendirekte etek indiren şarap, Kapı anahtarını değiştiren sevgilim... Ölesiye yalın bir akış ki burası Kaydırağın sonu.