Son Yemek

A Alper Tunga İnce
0 Altın Yaprak
Bir kez kalem kağıtla buluştu mu Her şey kurgudur aslında. Ne güzel söylemişti usta, O yaz gecesi, kelebeklerin Hiç ölmediği vadideki ağaçevde "her şey kurmacadır anlatmaya kalktığımızda" peş demiştim pes doğrusu peşimi bırakmadı dizeler yazdım ve yayınladım inatla vazgeçmem gerekirdi oysa, son aile yemeğinde karar verilmişti: mimar olmam, susmam bundandır o resimdeki tedirginliğim, masadan kalkmam ve hayat tüm adilliğiyle karşımda durdu yürüdüm yılmadan üstüne doğru. Yıllar yıllar sonra bugün Onuruma verilen yemekte herkes Yemeğini yerken düşünüyorum da Son yemekse bu Kelebeklerin hiç ölmediği vadide, Yemek istiyorum.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.