Anne Özlemi

Annem Raziye Burağan'a ve O'nun şahsında tüm annelere... Sevmeyi kim öğretti, onurlu yaşamayı Kim gösterdi doğruyu, eğriyle savaşmayı Kim canı pahasına, sürdürdü çalışmayı Hayatın tatlı düşü, hiç sönmeyecek gibi. Dizlerine kapanıp ne güzel de ağlanır Ayağına eğilip ne içten de öpülür Kucağına girilip ne mutlu da oynanır Mutluluk kokan günler tükenmeyecek gibi. Konuşmak doya doya hiç bitmeyecek gibi Yitip gitmeden önce hiç bulmayacak gibi O anne kokusunu hiç duymayacak gibi Yollarına çiçekler dökülmeyecek gibi. Sütünün lezzetini nerde tadarım artık Sesinin ahengini nerde duyarım artık Göğsünün sıcağını nerde bulurum artık Sarılmak baştan başa hiç dönmeyecek gibi.