Cuando llueve...

A Amado Nervo Amado Nervo
0 Altın Yaprak
right -¿Ves, hija? con tenue lloro la lluvia a caer empieza. -Sí, padre, y cayendo reza como una monja en el coro. -Damiana, hija mía, ya enciende el quinqué, yo tengo melancolía... -¡Yo también, no sé por qué! -Padre, el agua me acongoja, vagos pensares me trae. -Damiana, la lluvia cae como algo que se deshoja. -¿Oyes? murmurando está como una monja que reza... -Damiana, ¡tengo tristeza! -Yo también... ¿por qué será?

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.