Yine Kendimi Düşünemiyorum...

Ben, karışamıyorum insanların arasına.Her böyle acımazsızca kırıldığında bu kalbim,desemde bu kez tamam artık diye bir tek kendime yeter diyemiyorum ve o ucuz maskelerden birini bulup ta saklanamıyorum arkasına yok yok bana göre değil.. Başım dik herşeye meydan okurcasına tutunamıyorum hayata çünkü olduğumdan güçsüzüm artık,sanki bütün kanım çekilmiş sanki herkes hazırmış düşmemi beklermiş... Ağızdan çıkan her söz ya da gözlerdeki bakışlar hepsi ama hepsi koca bir yalan bıktım,usandım artık bu yalancı insanlardan.. yeter desem mi kendime? olucakları aklım almıyor! !