İlişkinin Sonu Ölümdür Hep.

İlişkinin sonu ölümdür hep. Kadın atölyemdir benim. Kaypak gözlü, kabilemin ve nefesimin dışında gittiğini saptar. Korkuturum sadık kalanları. Casusum ben. Gecede yalnızım, yatakla evliyim. Parmaklar kenetli, kadınımdır artık benim. Çok uzakta değildir. Karşılaştığımdır. Bir çan gibi çalarım O'nu. Üzerine çıktığın o çardakta yaslanırım arkama. Ödünç almıştın beni o çiçekli yayılışta. Gecede yalnızım, yatakla evliyim. Her bir bereketli çiftin süngerle tüyün üstünde eklemlerle alt alta üst üste birlikte devrildiği diz çöktüğü ve dürttüğü bu geceyi ele alalım mesela, aşkım. Gecede yalnızım, yatakla evliyim. Kopar bedenim böylece, sıkıntılı bir mucize. Düş pazarında sergileyebilir miydim? Dağılırım. Çarmıha gererim. Küçük eriğim demiştin. Gecede yalnızım, yatakla evliyim. Sonra kara gözlü rakibim geldi. Suyun hanımı, doğrularak sahilde, parmak uçlarında bir piyano, dudaklarında utanç ve bir flütün hitabı. Ve çarpık bacaklı katırtırnağıydım ben. Gecede yalnızım, yatakla evliyim. Kadının kelepir bir elbiseyi raftan alması gibi aldı seni ve taşın kırılması gibi koptum. Kitaplarını ve misinalarını geri veririm. Günün gazetesi evlendiğini yazıyor. Gecede yalnızım, yatakla evliyim. Oğlanlar ve kızlar birdir bu gece. Açarlar döşlerini. İndirirler fermuarları. Çıkarırlar ayakkabıları. Söndürürler ışığı. Pırıltılı yaratıklar yalan doludur. Birbirlerini yerler. Aşırı besilidirler. Gecede yalnızım, yatakla evliyim. Çeviren: İsmail Haydar Aksoy