Belki Gelir

Nerede, neler yapıyorsun bilemem ama Sana sen kadar yakın ve bir o kadar uzakta bekleyenin var O kadar var, o kadar yoksun ki Hem hissediyorum varlığını hem de yokluğuna alışıyorum Bir kalp atışımdasın, bir soluduğum havada Bazen kirpiğimin ucundasın damla damla Bazen dudağimda şekillenen kelime Baharı bekleyen ağaçlar gibiyim Çiçeklerimin açılmasını, tomurcuklanmayı istemekteyim Oysa güzdeyiz Hergün dökülen yapraklarımla, ya da budanan dallarımla Elim kolum bağlı, bekliyorum.. Bu bekleyiş uzun sürer mi meçhul ama Umutlar var ya ayakta tutan insanı Hani akacak kanı damarda tutan inanç var ya Etkilemesine izin vermiyor bu ağacını Köklerimle bağlanmışken toprağa Bir o kadar da dosthane yaşamaktayım göklerle Varsın yağmurlar yağıp çürütsün yapraklarımı Varsın saf kar taneleriyle süsleneyim gelinler gibi Eninde sonunda geleceksin ya Yalancı güneşinle de olsa ısınacağım ya Döneceğim ya yaşama Sabırsızım diye kızma bana, çok bekledim seni Bu kadarını da yapayım izin ver Fazla geç kalma baharım Yangınlara ya da bir baltaya kurban olmayayım..