Canımsın

Seni, yazdan bir gece yarısı,şiirlerinin aydınlığında tanıdım Beklerken, zaman çarkında öğütüldü heyecanlar, ben baş aşağı kaldım Otobüslerin motor seslerine karışan renkli bir uçurtmaydı yüreğim. İpi, senin hiç tutmadığım uzak ellerinde, ben ha düştüm ha düşeceğim. Tabi ki seni de kıskanalım. Hem de en çok seni kıskanalım Demiş miydin? Yoksa bir masal mıydı, sen söyledin de ben yazdım. Düşlerim zincirleme kazalarda haykırışlar kan revan Gözlerinde utançlara saklı sevmeler, Her yanım yapış yapış yalan. Hiç istememiştim itilip kakılan çocukluğumu yeniden Şimdi bana çocuk umutlarım gerek , aşkı hiç bilmeyen Hayır, sözümü geri aldım. Ağlayacağım. Duyma sen. Dinleme beni, yorulma sakın, Biliyorum çok yorgunsun zaten. Sevmelerimi bilmedin .. Bırakmadın ki seveyim. Sensizlik, pasaklıydı berbattı, Sevdam uzağında ekşidi, küflere yattı Anlamadın neyleyim Yalnızlığı çirkefe buladım, kana boyadım şimdi, Bana bakıyor karşı duvardan Ve ben.. sözümü tutmadım Ağlıyorum hiç durmadan, utanmadan Bırak seveyim, hadi seni seveyim cadı büyüleri bozulsun. Kıskansın sevgimi başımda esen kavak yelleri, Hani karındım ben, hadi bırak ellerim sana dokunup bahar koksun. Bırak seni seveyim ne olursun. Şımartsan beni, nazlansam kalbinin atışlarında Hiç konuşmasam şiir olsam bana uzanışlarında Yollara değil ki isyanım, ya da seni benden ayıranlara Sende ki uzaklar nasıl da yakıyor içimi bilemezsin. Bir sevda takıldı geç zamanlarıma Yoktu okuma yazması,sağır ve dilsizdi Ne söyledi ne dinledi Büsbütün sarıldı yüreğim,ruhum,bedenim korkulara Büsbütün dağıldı,saçıldı sevdam toplayamaz oldum Üstelik bununla da kalmayıp, bende seni seviyorum. Valla çok seviyorum Bunu sen mi yazmıştın. Ben mi uydurdum. Bir gidiş gittin. Sonrasında tek ben söyledim ben duydum. Yasak kapılarına yaslandım, ıslandım boranlarda Kirlendi üşüdü sevdam, çıplak kaldım, Küçüldü yüreğim gözlerinde, aşağılandım Çılgın bekleyişlerde komiktim, dengesizdim Çabalarım saçmalık,ben gereksizdim, Kah umudum yüreklendirdi, çaldım kapını Kah kovulmalardan yıldım korkulu karanlıklara sığındım Sonun da astım duymadığın haykırışlarımı kapına Yumdum gözlerimi gizli alaylarına Şimdi bende emniyette bir ben, tek başına Umudun kesildiği yerdeyim. Ben alışamadım sana, anlamadım Önemi yok, sen de beni anlama. Oysa içim seni nasıl da istiyor, nasıl çekiyor canım, bilemezsin Kıyamadığımsın, kendimden bile sakındığım... Geç bulduğum, yitirmekten korkup, korkularda yitirdiğim Aşkım, ruhum, sevdam CANIMSIN.