Bu Garip Huylar Senden Yadiğar

Şu beni hiç terk etmeyen yalnızlığımın yanına Bu gece ve her gece sus pus olmak istiyorum Şu koskoca evrende şu sonsuz karanlıkta Attığım sessiz çığlıklara hiç bir kulak şahit olmasın Uzaklara döndürüp gözbebeklerimi Boş düşüncelere dalıp öylece kalmak Hiç konuşmadan Hiç duymadan Hiç görünmeden Böyle değildim sensizliği bilmezdim ben Bu, bu garip huylar senden yadigâr Bu gece canım yalnız kalmak istiyor Hiçbir şey konuşmadan insandan dosttan uzak Beni seven herkesten saklanıp Kendi dünyamda kendi düşlerimle kalmak istiyorum Beni sevmeyen herkesin hayatından kaybolup Onları kendi dünyalarına bırakıp öylece uzaklaşmak istiyorum Bir ben bir de yalnızlığım varız Beni yüzüstü bırakmayan bir tek o Bu gece ve her gece uzak durun benden Dokunmayın dünyama Susun ne olur susun Rahat bırakın beni Çare değilsiniz derdime Bu garip halim Bu tutarsızlığım Bu zaman tutmazlığım Bu hırçınlığım Bu yalnızlığım Böyle değildim sensizliği bilmezdim ben Bu, bu garip huylar senden yadigâr Hepsi senden kaldı Taşımak zorunda bıraktın bu yükü bana Bu ben miyim?.. Değilim Ne varsa gönlümde sen aldın götürdün yar Bu hüzün bana senden yadigâr Sonu gelmez… Bitmez… Tükenmez Bir sen vardın bende birde ben Sen kendini aldın gittin Ben kalırım sandım oysa çoktan sana dolanmışım Sürüklenip gittim fark etmeden çekip götürdün İçimde ağlayan bir çocuk bıraktın yar Bu acı bana senden yadigâr İşte kalan bu… Ağlayan sızlayan küçük bir çocuk… Ama bitti artık gözyaşı birikmiyor gözpınarlarımda… Bu acı artık sadece yüreğimde ve gözlerimde değil… Bütün bedenimde… Tek bir yanım yok acıyan