A Arif Baltacı

Arif Baltacı

11 şiir · 1982 —

0 Altın Yaprak

Şair 1982 yılında Zonguldak'ın Devrek ilçesinde doğmuştur. İlkokulu Sivas'ta, Ortaokulu Yozgat'ta, Liseyi K.maraş'ta okumuştur. 2000 yılında Marmara Üniversite'si Hukuk Fakültesini kazanıp, 2004 yılında mezun olmuştur. 2006 Nisan Ayından bu yana avukatlık yapmaktadır. 2011 senesinde kurduğu Önem Baltacı Avukatlık Ofisinde avukat olarak mesleki çalışmalarına devam etmektedir. Gönüllü çalışmalar içerisinde yer almış.2001 yılından itibaren Türkiye Çevre Koruma ve Yeşillendirme Komitesi Gençlik Komitesinde çalışmalar yapmıştır. Akasya Çevre ve Gençlik Zirvelerinde görevli olarak çalışmalar yapmıştır. 2004 yılında Türkiye Eğitim Gönüllülerine Katılan şair, Toplumsal bilinçlenme ve insan psikolojisi üzerine çeşitli yazılar yazdı. Denemeler konusunda kendini geliştirmeye çalışan şair sağlam bir öykü okuyucusu. Tarihe olan ilgisinden ötürü çeşitli araştırmalarda bulunan şair bunları şiirlerine de yansıtmıştır. İstanbul Barosu Stajyer Avukatlar Komisyonu ve Çevre ve Kentleşme komisyonunda da çalışmalarda bulunan şairin birçok yazılmış fakat yayınlanmamış şiiri mevcuttur. www.webunya.com sitesinde gündemdeki konulara ilişkin hukuksal bakış açısıyla yazılarını yayınlamaktadır. Genç Baro Dergisi ve Hakemli Hukuk Dergisi Hukuk ve Yaşam dergisinde yazarlık ve yayın kurulu üyeliği görevlerini yürütmektedir.

Şiir Perisi Antolojisi 1 (ortak kitap) , İstanbul Şiirleri Antolojisi (ortak kitap)

  • Hukuk ve Toplum, Örnek Belgelerle İşveren El Kitabı

Arif Baltacı şiirleri

Arama yardımı

Islak ve dar sokaklarda yaşardım yalnızlığı Ve o zaman aklıma gelmezdi ağaracağı saçlarımın. Babamı kaybettiğimde yaşamıştım ilk acımı Daha sonra ise seni sevdiğimde.…

Ebruli akşamlardan sonra Güneş merhaba derken yeni güne Sensizliği düşünür Ağlardım...…

Karanlık bir sonbahar akşamında Aniden içime bir sızı düştü Yoksa aşk dedikleri bu muydu Ya da bir anlık sevinçten sonra…

Yalnızsan, korkuyorsan karanlıktan Kaybettiysen bütün umudunu Ve gönlündeki asi ezgiler azıyorsa yine Hiç düşünme, bana gel...…

Gözlerin; Beni benden alırdı bir zaman Ve bakardım saatlerce bıkmadan Yüreğime perde olurdu sonra…

Sahipli sokaklarda, sahipsiz çocuklar El ele vermiş bir oyun oynuyorlar. Yaşamakmış oynadıkları oyunun adı İçlerinden bazıları, yeniliyorlar...

Kıvılcımlar filizlendi yüreğimde Sönmedi yağmurun inadına alevlendi Sevenler aldattı rüyalarımda Ateşi vardı ama külü gizlendi…

Hoyrat rüzgarların ucuna Sonbahar yaprakları gibi Takılmıştı kalbim Ben senin rüzgarınla savruldum…

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.