Yalnızken Gülümsemek
A Arif Yıldız
0
Altın Yaprak
Dayanırım yalnızlığının gölgesindeki resmine
Adı hasret kokan gümüş yağmurlara
Bir martı kervanı geçer seherle birlikte
Uçurur sensizliğimi sabahın uğultusuna
Bırakmak mümkün değil o hapishanede
Gözüm korkmuyor ayrılıktan yana
Bu sabah da güldüm yine yalnız ve ben
Okul bahçesinde bıraktığımız yürüyüşlere
Okurdum bana yazdıklarını heyecan ile
Anlatırdın gülüşünün kokusunu kâğıtlara
Duvarda kalan yalnızlık tablosunda
Yürüyorum kucak açmış çocuk diyarına.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş