Сказка (Несмелов)

А Арсений Иванович Несмелов
0 Altın Yaprak
Я шел по трущобе, где ходи Воняли бобами, и глядь — Из всхлипнувшей двери выходит, Шатаясь, притонная женщина. И слышу (не грезит ли ухо, Отравлено стрелами дня?), Как женщина тускло и глухо Гнусила строку из меня. И понял восторженно-просто, Что всё, что сковалось в стихе, Кривилось горящей берестой И в этом гнезде спирохет.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.