The Soul
A
Arthur Rimbaud
0
Altın Yaprak
Eternal Undines, split the pure water.
Venus, sister of azure, stir up the clear wave.
Wandering Jews of Norway, tell me of snow;
old beloved exiles tell me of the sea.
Myself: No, no more of these pure drinks,
these water-flowers for glasses;
neither legends nor faces quench my thirst;
singer, your god-child is my thirst so mad,
a mouthless intimate hydra
which consumes and ravages.
Bu metin şairin özgün dilinde (Fransızca) değil, bir çeviridir.
Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş